“Çığrından çıkmış bir zamanda” yaşıyoruz. Shakespeare Hamlet’e bunu söylettiğinde belki bu kadar önemsenmemiş, böylesine tüm yaşananları kat edecek bir anlama kavuşmamıştı. yaşadığımız zamanı bütünüyle kat edecek tek bir cümle söylenecek olsa bu cümle en önde gelenler arasındadır. Derrida Marxın Hayaletleri’ne bu cümle ile başlar, adeta Marx’ın etrafını neden hayaletlerin sardığını tek başına açıklar bu cümle.

çağ neden çığrından çıkmıştır, yazı, söylem, düşünme ve tüm diğer eylemler/söylemler anlamını kaybetmiş, gösterilenlerinden koparılmıştır. böylesi bir dünyada söylenecek, savunulacak kendisi için argüman geliştirilecek tüm şeyler bir boşluğa savrulmaya mahkumdur.

o halde geriye isteksizlik kalır, tüm anlamları kat edip dönüştüren kendi içinde eritip koflaştıran bir zamanda isteksizlik devrimdir. bu isteksizlik öznenin dışa kapalı bir dünyaya kendini hapsetmesi değil, sürekli eleştirerek kendine verilene asla boyun eğmemesidir, kendine doğru sürekli bir akış seyrinde olanı almaya yönelik isteksizliktir bu.